ارزيابي پتانسيل ناپايداري دامنه اي به کمک مدل منطقه اي در بخش شمال غرب زاگرس با توجه به زمين لغزش هاي حوضه ليله

ارزيابي پتانسيل ناپايداري دامنه اي به کمک مدل منطقه اي در بخش شمال غرب زاگرس با توجه به زمين لغزش هاي حوضه ليله

… دانلود …

ارزيابي پتانسيل ناپايداري دامنه اي به کمک مدل منطقه اي در بخش شمال غرب زاگرس با توجه به زمين لغزش هاي حوضه ليله دارای 14 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد ارزيابي پتانسيل ناپايداري دامنه اي به کمک مدل منطقه اي در بخش شمال غرب زاگرس با توجه به زمين لغزش هاي حوضه ليله کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي ارزيابي پتانسيل ناپايداري دامنه اي به کمک مدل منطقه اي در بخش شمال غرب زاگرس با توجه به زمين لغزش هاي حوضه ليله،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن ارزيابي پتانسيل ناپايداري دامنه اي به کمک مدل منطقه اي در بخش شمال غرب زاگرس با توجه به زمين لغزش هاي حوضه ليله :

سال انتشار : 1394

نام کنفرانس، همایش یا نشریه : جغرافيا و توسعه

تعداد صفحات : 14

دامنه های زاگرس در بعضی از قلمرو این رشته کوه ها مستعد انواع حرکات توده ای است. در این تحقیق حساسیت دامنه های بخش شمال غرب زاگرس از نظر نوع سطحی این پدیده با توجه به لغزش های حوضه لیله مورد ارزیابی قرار گرفته است. هدف از این کار نه تنها پهنه بندی دامنه های حوضه لیله از نظر شدت و ضعف در وقوع لغزش بوده است بلکه دستیابی به مدلی نیز بوده است تا جهت پهنه بندی دامنه ها از نظر ناپایداری ها قابل تعمیم به مناطق مجاور هم باشد. برای این منظور دامنه های منطقه مورد نظر با استفاده از هشت متغیر: لیتولوژی، شیب، مورفولوژی دامنه، جهت گیری دامنه، کاربری اراضی، فاصله از زهکش، فاصله از جاده و فاصله از سکونتگاه، با چهار روش: وزنی؛ ارزش اطلاعاتی؛ تراکم سطح و AHP مورد پهنه بندی قرار گرفته است. متغیر های هشت گانه فوق با توجه به ارتباط آماری بین پراکندگی فضایی 39 توده لغزشی در سطح حوضه با هر طبقه یا کلاس از متغیر های تاثیرگذار در وقوع لغزش های سطحی انتخاب شده اند. انتخاب روش های فوق نیز به دلیل استفاده گسترده آنها توسط پژوهشگران ایرانی بوده است. نتایج تحقیق که به صورت چهار نقشه پهنه بندی در چهار سطح: پهنه با خطر خیلی زیاد، پهنه با خطر زیاد، پهنه با خطر متوسط و پهنه با خطر کم ارائه گردیده است، نشان می دهد که روش آماری دو متغیره تراکم سطح بیشترین و روش وزنی نیز کمترین همخوانی با ویژگی های منطقه مورد مطالعه را دارد. مطابق نتیجه روش تراکم سطح حدود 16.86 درصد از مساحت حوضه لیله در معرض خطر خیلی زیاد، 49.21 درصد در معرض خطر زیاد، 25.35 درصد در معرض خطر متوسط و 8.57 درصد نیز در معرض خطر کم از نظر لغزش قرار دارد.

كلید واژه: لیله، لغزش، مدل منطقه ای، پهنه بندی

نوشته شده در دسته‌بندی نشده توسط admin. افزودن پیوند یکتا به علاقمندی‌ها.