مقايسه تجويز كم تر از 5 ميلي گرم روزانه با 15 ميلي گرم يك روز در ميان اسيدفوليك در كاهش هيپرهموسيستئينمي بيماران همودياليزي

مقايسه تجويز كم تر از 5 ميلي گرم روزانه با 15 ميلي گرم يك روز در ميان اسيدفوليك در كاهش هيپرهموسيستئينمي بيماران همودياليزي

… دانلود …

مقايسه تجويز كم تر از 5 ميلي گرم روزانه با 15 ميلي گرم يك روز در ميان اسيدفوليك در كاهش هيپرهموسيستئينمي بيماران همودياليزي دارای 6 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد مقايسه تجويز كم تر از 5 ميلي گرم روزانه با 15 ميلي گرم يك روز در ميان اسيدفوليك در كاهش هيپرهموسيستئينمي بيماران همودياليزي کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي مقايسه تجويز كم تر از 5 ميلي گرم روزانه با 15 ميلي گرم يك روز در ميان اسيدفوليك در كاهش هيپرهموسيستئينمي بيماران همودياليزي،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن مقايسه تجويز كم تر از 5 ميلي گرم روزانه با 15 ميلي گرم يك روز در ميان اسيدفوليك در كاهش هيپرهموسيستئينمي بيماران همودياليزي :

سال انتشار : 1384

نام کنفرانس، همایش یا نشریه : مجله دانشگاه علوم پزشكي مازندران (نامه دانشگاه)

تعداد صفحات : 6

سابقه و هدف: هیپرهموسیستیینمی در بیماران مبتلا به نارسایی كلیوی شایع است و خطر بیماریهای قلبی – عروقی و مغزی – عروقی با هیپرهموسیستئینمی افزایش می یابد. هدف از انجام این مطالعه بررسی مقایسه ای اثرات كمتر از 5 میلی گرم روزانه با 15 میلی گرم یك روز در میان اسیدفولیك در كاهش غلظت هموسیستیین پلاسمان بیماران همودیالیزی میباشد. مواد و روشها: در یك كارآزمایی بالینی، 14 نفر از بیماران همودیالیزی با هیپرهموسیستیینمی بیمارستان امام خمینی در تیرماه 1382 و با توجه به این كه تمام بیماران، حداقل به مدت 2 ماه تحت درمان با اسیدفولیك به میزان 5-1 میلی گرم روزانه بوده اند، مقدار اسیدفولیك به 15 میلی گرم یك روز در میان به مدت 2 ماه افزایش یافت (با توجه به مراجعه یك روز در میان بیماران به مركز دیالیز). خون گیری جهت اندازه گیری غلظت هموسیستئین، HDL، LDL و هموگلوبین و آلبومین، یك و دو ماه پس از دوره درمان انجام شد. همچنین بروز عوارض به ویژه تهوع و سرگیجه مورد بررسی قرار می گرفت. جهت تجزیه و تحلیل آماری از آزمون Wilcoxon signed Ranks استفاده شد.یافته ها: میانگین سن و مدت همودیالیز بیماران به ترتیب 50.92±18.6 سال (حداقل 25 و حداكثر 77 سال) و 5.28±4.25 سال بود. كاهش میانگین غلظت هموسیستئین در دوره درمان با دوز بالا به میزان معنی داری از غلظت آن در دوره درمان با مقدار پایین، بیشتر بود 23.98±6.87) در مقابل (P=0.008, 33.89±16.28 mol/l. همچنین میانگین غلظت آلبومین نیز طی درمان با مقادیر بالا به میزان معنی داری از غلظت آن در طی درمان با دوز پایین، بالاتر بود 4.75±0.94) در مقابل (P=0.004, 14.32±0.30 mg/dl اما اختلاف معنی داری بین غلظت هموگلوبین، HDL و LDL پلاسما و مقدار دو درمان مشاهده نشد. در هیچ یك از دوره های درمانی عارضه ای در بیماران دیده نشد.استنتاج: نتایج این مطالعه نشان داد كه تجویز معادل 15 میلی گرم یك روز در میان اسیدفولیك، به عنوان دارویی ارزان كه بار مالی سنگینی بر دوش اقتصاد خانواده و سیستم بهداشتی تحمیل نمی كند، بدون ایجاد عوارض، موجب كاهش معنی داری در غلظت هموسیسییین پلاسما در بیماران همودیالیزی می شود. از آنجا كه كاهش اندك میزان هموسیستئن نیز با اهمیت است، تجویز آن به این شكل برای بیماران همودیالیزی توصیه می شود. اما بررسی اثرات دراز مدت آن در كاهش میزان عوارض قلبی – عروقی، به مطالعات بیشتری نیاز دارد.

كلید واژه: اسیدفولیك، نارسایی كلیه، هیپرهموسیستیینمی، همودیالیز

نوشته شده در دسته‌بندی نشده توسط admin. افزودن پیوند یکتا به علاقمندی‌ها.