مقاله بررسي ريز ساختاري مقاطع جوش غير مشابه فولاد زنگ نزن سوپر دو فازي SAF 2507 به فولاد زنگ نزن آستنينتي AISI 316 L

 مقاله بررسي ريز ساختاري مقاطع جوش غير مشابه فولاد زنگ نزن سوپر دو فازي SAF 2507 به فولاد زنگ نزن آستنينتي AISI 316 L

… دانلود …

مقاله بررسي ريز ساختاري مقاطع جوش غير مشابه فولاد زنگ نزن سوپر دو فازي SAF 2507 به فولاد زنگ نزن آستنينتي AISI 316 L دارای 10 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد مقاله بررسي ريز ساختاري مقاطع جوش غير مشابه فولاد زنگ نزن سوپر دو فازي SAF 2507 به فولاد زنگ نزن آستنينتي AISI 316 L کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي مقاله بررسي ريز ساختاري مقاطع جوش غير مشابه فولاد زنگ نزن سوپر دو فازي SAF 2507 به فولاد زنگ نزن آستنينتي AISI 316 L،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن مقاله بررسي ريز ساختاري مقاطع جوش غير مشابه فولاد زنگ نزن سوپر دو فازي SAF 2507 به فولاد زنگ نزن آستنينتي AISI 316 L :

سال انتشار: 1390

محل انتشار: پنجمین همایش مشترک انجمن مهندسی متالورژی ایران

تعداد صفحات: 10

نویسنده(ها):

مهدی امینی – دانشجوی کارشناسی ارشد شناسایی و انتخاب مواد دانشگاه صنعتی اصفهان
مرتضی شمعانیان – دانشیار دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان
احمد ساعتچی – استاد دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

در این تحقیق با استفاده از میکروسکوپ نوری و میکروسکوپ الکترونی روبشی به بررسی ریز ساختاری اتصال غیر مشابه فولاد زنگ نزن سوپر دو فازی SAF2507 به فولاد زنگ نزن آستنینتی AISI 316 L پرداخته شد. ریز ساختار فلز پایه فولاد زنگ نزن دو فازی شامل دو فاز فریت و آستنیت بوده که درصد آستنیت در حدود 45 درصد است. فلز جوش نیز دارای یک ریز ساختار دو فازی ریختگی با درصد حجمی آستنیت متغیر، و وابسته به حرارت ورودی، می باشد. در بین مناطق مختلف، منطقه متاثر از حرارت فلز پایه فولاد زنگ نزن دو فازی با میزان آستنیت در حدود 30 درصد کمترین مقدار آستنیت را به خود اختصاص داده و پیش بینی می شود در مقایسه با فلز جوش و فلز پایه زنگ نزن دو فازی کمترین مقاومت به خوردگی را داشته باشد. بررسی های بیشتر نشان می دهند که حرارت ورودی نقش بسزایی در تغییرات ریز ساختاری دارد. با افزایش مقدار حرارت ورودی، درصد آستنیت فلز جوش به مقدارقابل ملاحظه، و غیر معمول، افزایش پیدا می کند. این امر را می توان به مقدار نیکل بالای فلز پایه 316L نسبت داد. با افزایش حرارت ورودی، میزان رقت نیز افزایش یافته و در نتیجه مقدار نیکل فلز جوش بیش از حد افزایش می یابد. در نتیجه ، مقدار آستنیت تشکیل شده در فلز جوش بیش از حد معمول می باشد.

نوشته شده در دسته‌بندی نشده توسط admin. افزودن پیوند یکتا به علاقمندی‌ها.